Xavier Bertels

Op de site van Jacob Cass vond ik een artikeltje over de twintig lettertypes waarmee elke designer zijn carrière kan starten. In een slechts per definitie niet-exhaustieve lijst van lettertypes somt Jacob inderdaad de classics onder de lettertypes op: Bodoni, Didot, Helvetica (Neue), Univers en nog zestien anderen. Een interessante lijst die volgens mij zeker het bekijken waard is voor elke beginnende designer.

Wat me echter nog meer opviel aan het artikel was zijn inleiding, waarin hij het volgende citaat van Keith Tam gebruikt:

I don’t feel comfortable with the idea of students downloading free fonts off the ’net for their projects. More often than not they end up using something poorly made without even realising that it is not a “professional quality” font. It’s dangerous. It’s such a bad influence for them because they’ll end up thinking that fonts are free and anyone can make fonts. Not a good idea. I think it’s a typography instructor’s duty to teach their students how to discern the differences between well and poorly made typefaces, and about the legalities of typeface licensing.

Ik moet eerlijk toegeven dat ik al langer een nogal uitgesproken mening had over gratis lettertypes, maar het ging dan meer over een gut feeling dan over een geopenbaard inzicht. Dat gratis lettertypes vaak slecht gekernd zijn, weinig of geen ligaturen bevatten en dat de diakritische tekens nogal eens ontbreken zijn maar enkele van de reeks beperkingen van zo’n niet-professionele lettertypes.

Het grootste probleem is voor mij echter niet dat Jan Modaal die gratis lettertypes wilt gebruiken. By all means: do. Go Jan! De meeste mensen krijg je toch niet aan hun verstand dat een Comic Sans of Arial eigenlijk al te vaak verschrikkelijke dingen zijn. Maar dat hoeft ook niet. Een veel groter probleem heb ik met het feit dat in het kunstonderwijs blijkbaar ook, vaak zonder meer uitleg, gebruik gemaakt wordt van gratis lettertypes. En het is daarover dat het citaat van Keith Tam eigenlijk gaat: het gros van de studenten—dat meestal meer met beelden dan met typografie bezig is—krijgt het gevoel dat die gratis lettertypes even goed zijn als hun professionele varianten. De waarde van de kunst van het letterzetten wordt helemaal gereduceerd tot een gratis download: “waarom zou ik betalen voor iets dat ik ook gratis kan hebben?”

Veel (mede)studenten krijgen zo het gevoel dat lettertypes gewoon dingen zijn. Een soort entiteiten op zich, die vrijelijk beschikbaar zijn. Zonder te beseffen dat professionele lettertypes heel vaak de vrucht zijn van enkele jaren studie en werk. De vrucht van het zoeken naar de perfecte balans tussen contrast, compositie, leesbaarheid, frivoliteit en wiskunde. In mooie lettertypes komt alles zo mooi samen en ik vind het zo’n spijtige zaak dat daar soms zo weinig aandacht aan wordt besteed.

Het moet niet altijd serieus zijn. Donnie Hoyle—als dat z’n echte naam al is—heeft een reeks Photoshop tutorials opgenomen: You Suck at Photoshop (yes you do!). Alvast een voorsmaakje:

Deze deed me toch wel glimlachen. And yes, I admit it: I’m a real typography nerd. Maar laat me zo zeggen: goeie typografie kan een hersendood verklaard design soms toch nog tot leven wekken. En omgekeerd is hetzelfde ook waar: een goed design kan volledig teniet gedaan worden door slechte typografie—ookal is “slecht” soms relatief en ookal moet je altijd “out of the box” denken en uiteindelijk de regels doorbreken: er zijn wel een aantal basisankerpunten die een mens kunnen helpen om aan goeie typesetting te doen.

Maar daar kom ik in een andere post zeker nog eens op terug! Geniet ondertussen met volle teugen van onderstaande teaser voor Suitcase Fusion 2!

Een klein experimentje… Typography meets content.

Jazz door Jules Deelder

Just look at that beatuiful ampersand (&). Geschreefde lettertypes zijn het laatste jaar overduidelijk veel populairder geworden op het web. Georgia heeft als lettertype zeker en vast aan populariteit gewonnen. En ik moet eigenlijk toegeven: het staat gewoon superfancy.

Toen ik mijn RSS feeds even aan het doorbladeren was kwam ik via StyleGala op een artikeltje uit dat pleit voor het gebruiken van de mooiste ampersand die er beschikbaar is in de beperkte set standaardfonts voor Mac en Windows. Via dat artikel viel het me op dat Palatino en Palatino Linotype eigenlijk bloedmooie lettertypes zijn. De stroke modulation alleen al is om van te kwijlen. Ik heb ze dan ook als standaardlettertype voor dit weblog/portfolio ingesteld.

Webtypografie begint stilaan volwassen te worden. Met gebruik van geavanceerde technieken zoals sIFR kunnen we nu in ieder geval onze titels al heel mooi typesetten. Op het web wordt jammer genoeg nog veel te weinig aandacht besteed aan typografie. Dingen als lettergrootte (12px is een minimum) en lijnhoogte (afhankelijk van de lettergrootte) zijn CSS-definities die eigenlijk voor elk webproject apart ingesteld moeten worden. Hoe we het ook draaien of keren: content is king. Een cliché is een cliché omdat er waarheid in zit. En die content moet dus mooi vormgegeven zijn—en vooral mooi getypeset.

• Standaardfonts op Windows en Mac
• The Elements of Typographics Style